Nieuws
Welkom
Clinic
Uitslagen
Verslagen
Trainingen
Hummel ZUIDHORuN
Loopagenda
Contact
Lidmaatschap
Links

 

Alleen voor leden:
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Wachtwoord vergeten?

City Run Veendam 6 mei 2007:
ofwel Vrouwen hebben altijd gelijk

door Ludo Abbink

Wat ik in hemelsnaam in Veendam moet, vraagt mijn vrouw mij 's ochtends. Om heel eerlijk te zijn: ik weet het ook niet. Het is niet zo dat ik in vorm ben en maar eens even een toptijd wil gaan lopen. Sterker nog: sinds begin maart loop ik als een natte krant. Druk op het werk, motivatiedip, veel te weinig getraind, voorjaarsmoeheid. In de voorgaande zin zijn alle redenen te vinden waarom het met lopen even niet zo wil. En dan op een zondag naar Veendam willen om te gaan lopen? Ja, ik moest er zelf ook even om glimlachen.

Tegen het middaguur rijd ik weg uit Grijpskerk. Via de A7. Na Groningen is het genieten geblazen. Die weilanden, niet eentje is hetzelfde. De enorme variatie in het landschap maakt mij euforisch en melancholiek tegelijk. Ik droom van een een huisje in het Oost-Groninger landschap.

Om kwart voor een ben ik in het centrum van het pittoreske Veendam. De inschrijving is in het monumentale cultuurcentrum Berensteyn. Een werkelijk prachtig architectonisch hoogstandje dat Veendam nog meer allure geeft dan het al had. Eenmaal ingeschreven, besluit ik om het parcours te verkennen. Het blijkt een ronde van 2,5 km te zijn, die je al slingerend door het historische centrum van Veendam voert. Zeer bochtig. Ik tel zes haakse bochten in het parcours. waarvan er twee direct na de start zijn. Dat wordt dus dringen en ik weet dan al dat ik in het begin tijd ga verliezen. Ik ben namelijk veel te voorzichtig en te beleefd om iemand af te snijden.

Na het rondje een keer te hebben gelopen kom ik Wouter tegen, een ex-stagiair van het werk. Samen met hem en Yvonne Georg, een prachtige gazelle, die alles wint in het damescircuit, loop ik het rondje nogmaals. Het laatste stukje van het parcours voert door het winkelgebied en het is - hoera - koopzondag. Even twijfel ik of ik de keus zal maken om mijn carriere als shopaholic voorrang te laten geven boven het lopen. Ja, dan had ik vanochtend thuis toch meer twijfel moeten laten doorklinken, wil ik bij thuiskomst niet weggehoond worden.

Om kwart voor twee loop ik rustig richting startvak. Het is warm. Ik heb genoeg gedronken en wacht wat en praat met wat mensen. Veendam is niet massaal op deze loop afgekomen. Wel zit het terras tegenover het startvak vol. Fijn dat we vanaf het terras de echte kenners kunnen horen. Opmerkingen waar je echt wat aan hebt zo vlak voor de start. Ik maak nog een praatje met Egbert, die meestal even hard loopt als ik. Egbert is hier jarenlang keeper geweest bij de lokale voetbalclub. Hij zal in elk geval nog wel aangemoedigd worden, denk ik.

Om twee uur klinkt het startschot en mogen we! Mijn voorspelling komt uit. In de eerste bocht word ik ruw opzij geduwd door een man in voetbaltenue. Hij heeft haast, maar kijkt toch even om. Niet om zich te excuseren, maar - althans dat zegt zijn blik - om even te controleren of hij wel genoeg schade heeft aangericht. Leuk, Oost-Groningers. Na een ronde ga ik hem voorbij, hij hijgt nogal. De tweede bocht ga ik voor de zekerheid buitenom. Genoeg ruimte, maar een kwieke vijftiger benut die ruimte ook om even zijn neus te legen. Mijn rechterwang wordt nat. De man zegt sorry, alsof het mijn schuld is dat ik daar liep.

Intussen loop ik nu tussen mensen, waarvan ik er een aantal herken. Dit is niet mijn groepje, deze mensen lopen doorgaans achter mij. Tijd dus om, nu er wat meer ruimte is, wat snelheid te maken. Langzaam passeer ik groepjes lopers. De eerste kilometer gaat in 4 min 15. Ja, dat krijg je als je beleefd bent. Ik merk dat het warm is en die fluim op mijn rechterwang zit me niet lekker. Langzaam raak ik chagrijnig. En daar is maar een oplossing voor: harder gaan lopen. De tweede kilometer gaat in 4 min 6. Ja dat is een lekker tempo. De eerste ronde zit er bijna op en ik nader een groepje dat volgens mij een lekker tempo loopt. Vlak voor de finishboog hebben ze aan de linkerkant sponzen en aan de rechterkant bekertjes water. Welke *&^%$ heeft dat bedacht? Ik wil een spons om me te verkoelen en schoon te maken. Maar ik wil ook een slok water. Begrijpelijkerwijs ga ik nu maar voor de spons.

De tweede ronde loop ik gewoon lekker, maar iets te hard. Ik voel het de hele ronde en neem me voor om de derde ronde iets gas terug te nemen. Toch blijf ik de hele tweede en derde ronde in hetzelfde groepje lopen. Op de tijd let ik niet echt. Ben veel te bang dat het allemaal tegenvalt en ik weer een slechte tijd zal lopen. De laatste ronde. Ik voel me eigenlijk nog heel goed. Ademhaling is onder controle, de benen voelen lekker. Ik voer het groepje aan. Op km 9 kom ik door in 38.00 min. Een tijd in de 41 min moet dus met een goede versnelling mogelijk zijn. Ik ben verbaasd dat het zo makkelijk gaat.

De laatste 500 meter gaat door de winkelstraat. Publiek is er niet echt. Althans niet voor de lopers. Wel veel mensen, die het zeer hinderlijk vinden dat wij daar lopen. En natuurlijk staan de echte kenners in de winkelstraat. Ik weet zeker dat dankzij de adviezen die ik daar kreeg, ik zo lekker heb gelopen . Ik versnel verder en kom over de finish in 41.50 min. Eindelijk lekker gelopen. En dat op een zeer bochtig parcours.

Na het uitlopen stap ik in de auto en neem wederom de toeristische route terug naar het Westerkwartier. Of ik volgend jaar weer ga? Nee, de enige lichtpunten van vanmiddag zijn:
- mijn gelopen tijd
- speaker Harm Noor, die zonder spieken mijn naam wist toen ik over de finish kwam
- de terugreis, en dan in het bijzonder het stuk van Groningen naar Grijpskerk

En wat eigenlijk het ergst is: dat je keer op keer tot de conclusie komt dat vrouwen altijd gelijk hebben. Zelfs bij voorbaat.

 










voor het laatst gewijzigd op 2018-12-11 09:41:55 Privacy & Disclaimer